ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
วิดีโอสาธารณะ

มาตรฐานผลิตภัณฑ์และการประเมินการลดก๊าซเรือนกระจกจากการผลิต และประยุกต์ใช้ไบโอชาร์เพื่อการกักเก็บคาร์บอนอย่างยั่งยืน (Standard-T-VER)

การบรรยายโดย ดร.อรอุมา สันตวิธี จากศูนย์เทคโนโลยีโลหะและวัสดุแห่งชาติ (MTEC) อธิบายว่าไบโอชาร์ (ถ่านชีวภาพ) ช่วยเปลี่ยนเศษชีวมวลเหลือทิ้งจากภาคเกษตรให้เป็นแหล่งกักเก็บคาร์บอนในระยะยาวได้อย่างไร ผู้บรรยายนำเสนอมาตรฐานผลิตภัณฑ์ไบโอชาร์ของไทย และระเบียบวิธี T-VER ที่ MTEC ร่วมพัฒนากับ ม.เชียงใหม่ และ อบก. ซึ่งประกาศใช้แล้วเมื่อมีนาคม 2569 กรณีศึกษาของบริษัทอโรมาติกฟาร์มคำนวณได้ว่าลดก๊าซเรือนกระจกได้ราว 44 tCO₂e ต่อปี

วิดีโอจะโหลดจาก Facebook เมื่อกดเล่นเท่านั้น และ Facebook อาจตั้งค่าคุกกี้ในเบราว์เซอร์ของคุณ

ไบโอชาร์คืออะไร และทำไมจึงสำคัญ -ไบโอชาร์ได้จากการนำชีวมวลเหลือทิ้ง เช่น ฟางข้าว ต้นข้าวโพด หรือเปลือกมะพร้าว มาให้ความร้อนแบบอับอากาศที่อุณหภูมิมากกว่า 350°C -ต้องมีอัตราส่วน H/C ต่ำกว่า 0.7 และต้องนำไปใช้เพื่อกักเก็บคาร์บอน ถ้านำไปใช้เป็นเชื้อเพลิงจะไม่นับเป็นไบโอชาร์ -แนวทางของ IPCC รับรองว่าไบโอชาร์ที่ใช้ปรับปรุงดินช่วยเพิ่มคาร์บอนในดินได้ และไบโอชาร์ยังเป็นมาตรการหนึ่งในแผนลดก๊าซเรือนกระจกของไทยภายใต้ความตกลงปารีส บทบาทของ MTEC -วิสัยทัศน์คือใช้ไบโอชาร์ขับเคลื่อนภาคเกษตรไทยสู่ Net Zero -ทำงาน 3 ด้าน ได้แก่ สร้างมาตรฐานและความน่าเชื่อถือ พัฒนาเทคโนโลยีและแพลตฟอร์ม และทำโครงการนำร่องเพื่อขยายผล มาตรฐานและระเบียบวิธีที่ MTEC ร่วมจัดทำ -มาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (มอก.) "ไบโอชาร์สำหรับเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมทั่วไป": ผ่านประชาพิจารณ์แล้ว อยู่ระหว่างการพิจารณาของ สมอ. -ระเบียบวิธี Standard-T-VER "การผลิตและประยุกต์ใช้ถ่านชีวภาพเพื่อการกักเก็บคาร์บอนอย่างยั่งยืน": ประกาศใช้แล้วเมื่อมีนาคม 2569 -มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน (มผช.) "ถ่านชีวภาพสำหรับปรับปรุงดิน": ผ่านประชาพิจารณ์แล้ว -Template การคำนวณสำหรับโครงการ LESS: อยู่ระหว่างการพิจารณาของ อบก. -ข้อกำหนดเฉพาะกลุ่มผลิตภัณฑ์ (PCR) สำหรับคาร์บอนฟุตพริ้นท์ของไบโอชาร์: เพิ่งเริ่มประชุมคณะกรรมการ ข้อกำหนดหลักของทุกมาตรฐานคือ H/C ต่ำกว่า 0.7 มอก. จะกำหนดเพิ่มเรื่องความชื้น ค่า CEC โลหะหนัก และสารอินทรีย์ปนเปื้อน ส่วน มผช. ให้เปิดเผยค่าการอุ้มน้ำ ความชื้น และ pH หน่วยงานที่ให้บริการทดสอบในไทย ได้แก่ MTEC, วว., ม.แม่โจ้ และห้องปฏิบัติการเอกชน สาระสำคัญของระเบียบวิธี Standard-T-VER -ใช้ได้กับเศษชีวมวลเหลือทิ้งเท่านั้น ปรับปรุงชีวมวลด้วยวิธีกายภาพได้อย่างเดียว ต้องบันทึกอุณหภูมิการผลิต ต้องจัดการก๊าซสังเคราะห์ (syngas) ไม่ให้ปล่อยสู่บรรยากาศ และต้องใช้ไบโอชาร์ในไทยเท่านั้น -ต้องติดตามห่วงโซ่การครอบครอง (Chain of Custody) ตั้งแต่จัดหาชีวมวล ผลิต ขนส่ง จนถึงผู้ใช้ปลายทาง -สูตรการคำนวณ: ปริมาณที่ลดได้ = กรณีฐาน (กำหนดเป็น 0) − การปล่อยจากโครงการ − การปล่อยนอกขอบเขตโครงการ (นับเฉพาะกรณีขนส่งชีวมวลไป-กลับเกิน 200 กม.) -การปล่อยจากโครงการมาจากการใช้ไฟฟ้า การใช้เชื้อเพลิง มีเทนจากเตาเผา (เตารีทอร์ต 0.035 และเตาแบบดั้งเดิม 0.049 tCH₄/t ไบโอชาร์) และการขนส่ง -ปริมาณคาร์บอนที่กักเก็บได้ = น้ำหนักแห้งของไบโอชาร์ × สัดส่วนคาร์บอนอินทรีย์ × ปัจจัยความคงทน ถ้าใช้ในยางมะตอยคิดที่ 20% ถ้าใช้ในวัสดุเชิงประกอบคิดที่ 30% กรณีศึกษา: บริษัทอโรมาติกฟาร์ม -ผลิตไบโอชาร์ด้วยเตารีทอร์ตแล้วใช้ในชุมชน คำนวณได้ว่าลดก๊าซเรือนกระจกได้ราว 44 tCO₂e ต่อปี ขณะนี้อยู่ระหว่างการยื่นขอขึ้นทะเบียนโครงการ

การใช้คุกกี้วิเคราะห์

เว็บไซต์นี้ใช้ Google Analytics เพื่อดูภาพรวมการใช้งาน เช่น จำนวนผู้เข้าชมและหน้าที่ได้รับความสนใจ โดยจะเปิดใช้เมื่อคุณยอมรับเท่านั้น

ยังไม่ได้เลือก